De ogen zijn de spiegels van lichaam en geest. Iriscopie biedt een sleutel tot het lezen van iemands unieke persoonlijke geschiedenis in het oog. De iris vertelt dit verhaal door middel van de kleuren en de specifieke patronen, die als een vingerafdruk bij ieder mens weer anders zijn. Geen andere diagnose geeft iemands basisconstitutie zo goed weer. Hierdoor is het mogelijk preventief de zwakke plekken te verzorgen om gezondheidsproblemen te voorkomen. Irisdiagnostiek is een aanwijzingsdiagnostiek, die niet zonder de bevestiging en opheldering van de zijde van de cliënt uitgevoerd kan worden. Er worden geen ziekten uit het oog afgelezen, maar oorzaken voor ontregeling en het ontstaan van een klachtenpatroon.  De diagnostische informatie is te lezen met behulp van een irismicroscoop uit het fijne patroon van vezels, kleuren, vlekken, strepen en gaten van de iris. Het diagnose stellen gebeurt aan de hand van een iriskaart: de topografie. Dit is een soort landkaartt waarop de menselijke organen, zoals nieren, darmen, Iever, een bepaalde plaats hebben gekregen. De iris is verbonden met ieder orgaan, dus met iedere cel van het lichaam door middel van de hersenen en het zenuwstelsel. Via de hersenen en zenuwbanen gaat er informatie vanuit de lichaamscellen naar zenuwen, spieren en bloedvaten van de iris. Daar verandert de spierstructuur van het regenboogvlies, waardoor de typische uitbochting in de vezels kan ontstaan, die de iriscopist als tekens interpreteert.